THE TEST

Goed, om naar IJsland te kunnen verkassen moet je natuurlijk wel een paar dingen doen vooraf:
– je moet je aanmelden
– je moet aangenomen worden
– je moet je allerbelangrijkste tentamen halen

Die eerste twee waren een eitje. Het aanmelden was zo gebeurd (en vereiste niet eens Engelse vertalingen van diploma’s, terwijl dat in Noorwegen wel zo was.. Heel apart). Het aangenomen worden ook. Dat was eigenlijk nog makkelijker, want volgens mij nemen ze gewoon iedereen aan. Maakt het natuurlijk niet minder leuk natuurlijk, ik stond echt heus wel te springen in de kamer toen ik eindelijk het mailtje kreeg.

Die laatste. Ja. Dat was een iets ander verhaal. Dacht ik tenminste. Ik dacht: “Nu komt het hoor, dit ga ik nooit halen als ze mijn niveau gaat testen. Never nooit niet. Ik weet straks ineens niets meer en doe alles fout.”, maar het tegenovergestelde is eigenlijk waar. Dit was nog makkelijker dan een Nederlands eindexamen. Is het heel stom als ik dat zeg? Want dan is het dalijk niet indrukwekkend meer. Maar eh ja, ik kon alleen maar denken: doe ik niet iets heel erg fout? Of is het gewoon écht zo makkelijk?

Het luistergedeelte duurde 40 minuten en heb ik foutloos gedaan. En ja, dat kan ik gewoon zeggen want ik weet voor 101% zeker dat ik het foutloos heb gedaan. Ben ik ooit eerder zo zeker van mijn zaak geweest? Nee, nog nooit. Maar in dit geval dus wel. Wat een eitje.

Het leesgedeelte duurde 60 minuten en heb ik denk ik ook vrijwel foutloos gedaan. Ik twijfelde over twee antwoorden. De ene moest je aangeven of het niet gezegd werd in de tekst, of het waar was, of niet waar. En ik twijfelde dus. Want er stond wel ongeveer zoiets in de tekst. Maar niet helemaal. Dus ik koos voor niet in de tekst. En ik denk dat ik het goede heb gekozen. De andere kon ik helemaal niet terugvinden in de tekst. Maar ik ben heel goed in gokken, dus dat zal ook niet een dramatisch resultaat opleveren.

Het schrijfgedeelte was ook een eitje. Ik moest namelijk schrijven over waarom mensen steeds minder hun fiets pakten en wat we daar wel allemaal niet aan konden doen. Ja. Laat mij maar betogen schrijven hoor. Laat mij maar lekker heel veel argumenten op een hoopje gooien. Vind ik leuk. Dat is mijn hobby. Gelijk krijgen ben ik ook goed in, dus dat zal ook vast wel goed zitten. Het enige wat jammer was: je hoefde maar 250 woorden te schrijven. Ik had zo tien pagina’s vol kunnen schrijven met argumenten waarom mensen wél de fiets moeten pakken (willen jullie ze allemaal horen?). Spelfouten heb ik niet gemaakt, ik had namelijk een uur en hoefde maar 250 woorden te schrijven en die had ik na 10 minuten al, dus heb ik de rest van het uur volgemaakt met mijn tekst controleren op zinsfouten en spelfouten.

Het spreekgedeelte gaat zo gebeuren, maar eh ja. Heel eerlijk? Ik denk niet dat dat het nog kan verpesten. Of ik moet ineens Nederlands gaan praten :’)

Nee, dit zit wel goed. Over twee weken heb ik de uitslag, maar eh.. Heel eerlijk: ik denk dat ik de hoogste score heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *