LIFE IN ICELAND – 23 NOVEMBER 2015 // PAPA, ANNEMIEKE, MARLIES EN DE GOLDEN CIRCLE

22/11 Golden Circle met papa, annemieke, marlies

Op zondag leek het wel alsof iedereen meer moeite had met wakker worden, ik was al een paar keer midden in de nacht wakker geschrokken, om vervolgens weer in slaap te vallen en uiteindelijk stonden we allemaal pas rond 9 uur naast ons bed. Zonde van de dag? Ach, ja, ondanks dat niemand het wist had ik alles strak gepland en we liepen nog ruim op schema.

Zondagavond vanaf een uur of 18:00 zou er namelijk een enorme storm over IJsland heen gaan razen en ze waarschuwen hier ook echt alleen maar als het heel heftig wordt. Soms waait het namelijk keihard (waar Nederland gerust een code oranje in zou zetten) en dan zeggen ze hier dat het ‘normaal’ is. Goed, dat is IJsland en ik ben er inmiddels aan gewend. Daarbij zou het vanaf 17:00 ook nog eens keihard gaan regenen en dus moesten we zorgen dat we daarvóór in ieder geval terug in de bewoonde wereld zouden zijn.

Ik bekeek de wegenkaart om te zien hoe glad het overal was en of er niet toevallig wegen afgesloten waren en zag dat het op een stuk bij de Golden Circle erg mistig was. Ik pakte de webcams erbij en zag dat er inderdaad vrij weinig te zien was. Daarom besloot ik na het eten aan mijn vader voor te leggen dat we twee opties hadden:

Optie 1: Over de bergpas richting het zuiden, waar het volgens de wegenkaart héél erg glad en ijzig op de weg was en bij Hveragerdi de zijweg in richting Gullfoss.

Optie 2: Via de ‘normale’ route richting Thingvellir en daarbij kans hebben op enorme mistbanken.

We besloten gewoon maar richting Thingvellir te rijden, en het eerste stuk viel het reuze mee met de mist. Echter toen we in de buurt van het prachtinge Thingvellavatn kwamen was het zo mistig dat we bijna niets meer zagen. Spannend? Meh, viel wel mee, want de weg was niet glad. Vanaf dat stuk konden we dus zo’n 20 meter voor ons uitkijken, de omgeving was wit, waardoor het leek alsof we in het hiernamaals terecht waren gekomen. Wit. Overal wit. Het prachtige Thingvellavatn? Niet te zien. We reden door en eenmaal bij Thingvellir parkeerplaats 1 aangekomen besloot ik dat het slimmer was om door te rijden, het was toch mistig dus vanaf daar konden we niets zien.

We reden door richting Gullfoss, maar bij de parkeerplaats beneden leek de mist een stuk minder en dus reden we de parkeerplaats daar op. Er kwam een buslading mensen aangelopen die vervolgens de bus in stapten en wegreden. We waren helemaal alleen. Alleen in Thingvellir. Zo tof.

We liepen langs de rotsen en besloten uiteindelijk toch ook naar boven te lopen voor het uitzicht. De mist leek iets minder, maar je kon nog altijd niet heel erg ver kijken. Best jammer, maar een besneeuwd Thingvellir is óók heel erg mooi. De waterval waar we voorbij liepen bij de parkeerplaats was in het hoofd van mijn vader blijven hangen en dus klauterden we over het ijs en de sneeuw de trappen op richting de ‘grote’ val van deze waterval. Het hele gedeelte om de Oxararfoss was bevroren en het zag er zo bizar uit. Net alsof we op Antarctica belandt waren. Ik heb nog nooit zoiets gezien. We maakten een lading foto’s en liepen het ijs op. Ik weet eerlijk gezegd niet of dit normaal het waterstroompje is van de waterval, of dat je er kunt lopen, want ja: ik was daar nog niet eerder geweest. Maar het leken wel ijsschotsen waar we op stonden.

We liepen weer naar beneden en zagen de sporen van –waarschijnlijk- een poolvosje. Zo leuk. Ik wil die beesten nu wel eens in het echt zien. Stapten in de auto en reden door richting de geisers en Gullfoss.

Aangezien we bij de geisers een lading bussen zagen staan reden we eerst door naar Gullfoss. Dit is het ‘uiteinde’ van de Golden Circle en dit stukje rijd je hoe dan ook dubbel, is trouwens maar een minuut of 8, dus zo erg is dat niet 😉

Bij de Gullfoss aangekomen parkeerden we boven en liepen we eerst het cafe/winkeltje in. Ik liet de regenjas zien die ik wilde hebben en werd keihard uitgelachen. Ja. 200 euro voor een regenjas is ook veel. Ik weet het. Daarna maakten we eerst foto’s van boven uiteindelijk wilden Annemieke en mijn vader toch ook naar beneden en besloot Marlies in de auto te gaan zitten. We maakten wat foto’s en dropen toen dankzij de gure wind ook af naar de auto.

Vervolgens reden we het kleine stukje terug naar Haukadalur, dat gebied waar Geysir, Strokkur, Blesi en al die andere geisers hun ding doen. De stoom die overal vanaf kwam was bizar, ik heb het nog nooit zo gezien. Kwam denk ik vooral door de kou. We wachtten in eerste instantie bij Strokkur tot ie ontplofte, liepen de berg op naar de ‘grote stinkerd’, langs Blesi en Geysir en toen weer naar Strokkur, om vanaf daar terug naar de auto te lopen.

Mijn planning klopte precies, we stapten in de auto en reden dezelfde route terug naar Reykjavík. Ik had even de wegenkaart opgezocht en zag dat het bij de bergpas ook heel mistig was geworden én heel erg glad was, dus het was veiliger dezelfde route terug te rijden. De mist was iets opgetrokken en toen we vlak bij Reykjavik waren begon het me daar te regenen. Precies volgens planning. We reden terug naar ons appartement, gooiden even wat spullen neer en reden vervolgens door naar Potturinn og Pannan om te eten. Daar aangekomen was de wind ook komen aanzetten, ook: precies volgens planning.

We aten en gingen vervolgens weer terug naar het appartement, pakten de koffers en gingen eigenlijk vrijwel meteen naar bed. Om drie uur ging namelijk de wekker weer. Er waren er drie die een vlucht moesten halen. Ik pakte al mijn eten voor de komende weken, pakte mijn spullen, de rest pakte hun eigen spullen en we stapten in de auto. Ik werd afgezet bij mijn kamer mét mijn spullen en nam afscheid. Wachtte vervolgens tot ze de straat uit waren gereden en dook mijn warme bed weer in. Ik bleef nog even wakker tot ze op het vliegveld waren aangekomen en besloot vervolgens ook te gaan slapen.

Wat een weekend.

Dankjulliewel.

Hier vind je de bijbehorende foto’s: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4. En hier de bijbehorende vlog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *