LIFE IN ICELAND – 13 SEPTEMBER 2015 // SNÆFELLSNES

Snaefelssnes

Nieuw weekend, nieuw avontuur. Alle bereikbare plekken in IJsland ben ik eigenlijk al geweest in de maand dat ik hier ben. Het noorden voelt nog heel onbereikbaar aan, maar verder had ik alles wel al zo’n beetje gezien. Behalve het Reykjanes peninsula en Snæfellsnes. Aangezien ik de fotograaf voor de dag was, mocht ik kiezen waar we naartoe zouden gaan en omdat iedereen zulke goede verhalen vertelde over Snæfellsnes, werd dat onze bestemming voor de zondag.

Snæfellsnes zou IJsland in het klein zijn. Alles wat zich in IJsland bevindt, vind je ook op het Snæfellsnes schiereiland. Behalve dan enorme geisers, dat vind je er dan weer niet. Ik was reuze benieuwd en was klaar voor een nieuwe, lange zondag.

Oke, nu ga ik even heel eerlijk zijn: toen ik wakker werd na een nacht niet slapen (om een of andere reden lig ik iedere zaterdagnacht wakker) had ik er totaal geen zin in. Ik wilde gewoon alleen maar in mijn bed blijven liggen de hele dag. Maar omdat ik wist dat ik spijt zou krijgen als ik niet zou gaan, kleedde ik me aan en zorgde ik dat ik klaar was voor een nieuw avontuur.

Ik werd om half 8 opgehaald en vanaf dat moment was het aan een stuk door avontuur. We reden vanuit Reykjavik door naar Snæfellsnes, waar we eerst op een strand stopten. Heel speciaal was dit strand eigenlijk niet, maar er waren zeehonden te zien en dat is natuurlijk altijd leuk. Helaas waren er niet heel veel zeehonden te zien, maar eentje lag heel relaxed op een rots te slapen en af en toe om zich heen te kijken. Na een hele lading foto’s van het strand wat overliep van de kleuren (van knalgroen tot zwart) was het tijd voor de volgende stop.

De basaltkolommen. Ik weet even niet meer precies wat de naam ervan was, maar het is super makkelijk te vinden en zooooooo cool. De schapen stonden achter ons in het gras te grazen en wij stonden bij die enorme muur vlak voor het lavaveld met die enorme kolommen. Zo. Bizar. Maar vooral heel tof. Er lagen ook overal afgebroken kolommen, waarbij je heel goed de vorm kon zien. Overigens is de Hallgrimskirkja ook op deze dingen gebaseerd. Natuur is gewoon de inspiratiebron voor de bekendste kerk van IJsland, hoe tof!?

Vervolgens was het tijd voor een aantal kliffen met dezelfde basaltkolommen. Bij Arnastapi zijn de kliffen namelijk zo gevormd en het ziet er zo gaaf uit. Overigens kun je vanaf daar ook de versteende reus zien die in de gletsjer woont. Ik ben zijn naam even vergeten, maar hij staat daar dus als een enorm standbeeld van stenen vlak voor de gletsjer en het verhaal gaat dus dat hij in de gletsjer woont. Vind ik leuk dat soort dingen.

Na een stop bij nog meer kliffen en super mooie rotsformaties (voor mooie rotsformaties: ga naar IJsland) waar ik heel veel foto’s maakte was het tijd voor een grot.

De vatnshellir grot is een lavagrot van 200 meter lang en 35 meter diep. We daalden af in het donker en in de kou met onze zaklampen en zagen de meest bizarre rotsfiguren in de grot. Sommige stukken waren rood, van ijzer, andere stukken waren groen. In deze grotten zijn een speciaal soort bacterie te vinden die alleen daar te vinden is. Deze kan niet tegen licht en daarom moet je dus ook met zaklamp de grot in en zijn de grotten niet al verlicht. Op het moment dat iedereen zijn zaklamp uit deed was het zwart. Alleen maar zwart. Je hoorde het druppelen van het water, maar er was niets te zien.

We reden verder om de gletsjer heen en kwamen uit bij de bekende kirkjufell. Ik vind het zo’n mooie berg. We stopten nog bij wat zwarte stranden, waar de kiezels zo mooi zwart en egaal waren dat ik er een paar mee moest nemen en we reden weer verder. Langs de mooiste landschappen die ik ooit heb gezien, de meest bloedrode bergen die zo prachtig afstaken tegen het felgroene gras en het zwarte zand overal.

En nadat we nog een korte stop bij een restaurant maakten, was het toch echt weer tijd om terug naar Reykjavik te rijden, waar ik om een uur of 7 weer mijn kamer binnen stapte.

Snæfellsnes is super mooi, echt IJsland in het klein (op de geisers na dan, want die zijn er niet), maar als je genoeg tijd hebt in IJsland dan zou ik wel éérst Snæfellsnes doen en daarna pas de zuidkust. De zuidkust is zo veel meer indrukwekkend met de enorme gletsjer en daar valt die van Snæfellsnes gewoon een beetje bij in het niet. Had ik het opnieuw kunnen doen was ik dus eerst daarheen gegaan en daarna pas de zuidkust gaan doen. Maar ja, wist ik veel. Overigens was het nog steeds wel enorm indrukwekkend, de landschappen zijn zo bizar. Van landschappen die ik in het binnenland van IJsland zag tot de zuidkust, allemaal op dat kleine stukje. Ja. Snæfellsnes is tof, heel erg tof.

Hier vind je de bijbehorende foto’s: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4. En hier de bijbehorende vlog.

Comments

  1. says

    Toch nog een reactie geven hier onder Geweldig wat is het daar mooi als ik lees zie ik wat jij daar verteld heel mooi wijfy veel plezier tot de volgende keer xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *