LIFE IN ICELAND – 16 AUGUSTUS 2015 // GOLDEN CIRCLE

16 AUGUSTUS 2015 // GOLDEN CIRCLE
Ik word wakker om 5 uur. VIJF UUR. Nederlandse tijd dan he 😉 En dan te bedenken dat ik pas rond 3 uur Nederlandse tijd sliep. Ach ja, ik besluit nog even door te slapen en wordt dan om 7 uur weer wakker. Na wat ronddraaien in bed omdat ik zo moe ben bedenk ik wat ik die dag wil gaan doen.

In eerste instantie wilde ik Reykjavik in gaan, maar als ik uit het raam kijk dan zie ik dat het keihard regent. Plus het is zondag. Wat is er op zondag te doen in Reykjavik? Ik heb geen idee en ik heb eigenlijk niet zo’n zin om het uit te vinden ook. Na wat rondzoeken op internet kom ik bij een express-golden circle tour uit die om 10:30 (IJslandse tijd) begint. Ik besluit dat maar te gaan doen, want dan ben ik de hele dag weg en kan ik daarna meteen naar het vliegveld voor mijn vlucht naar de Westfjorden.

Om 10 uur precies wordt ik opgehaald bij mijn guesthouse, ik neem mijn koffers mee en vraag aan de buschauffeur of het een probleem is om die tijdens de tour ook mee te nemen, omdat ik na de tour naar de Westfjorden moet. Hij vind het geen probleem, gooit mijn koffers in de bus en biedt zelfs aan om me naar het vliegveld te rijden na de tour. Goede service of niet!?

Het is dus een express tour, dat betekent dat ie iets sneller gaat dan de normale tour, maar eigenlijk merkte ik daar vrij weinig aan. De normale tour duurt namelijk twee uur langer, maar stopt ook in een tomatenkas. Vind ik dan weer net wat minder interessant, dus eigenlijk mis ik die twee uur totaal niet.

En in plaats van Gullfoss – Geysir – Pingvellir rijden we de route andersom, scheelt volgens mij een hoop drukte, want het is een stuk rustiger dan toen wij in februari vorig jaar dezelfde tour deden.

We rijden eerst dus naar Pingvellir, waar de aarde uit elkaar schuift (maar in principe gebeurt dat in vrijwel heel IJsland), hier is echter de aarde ook ingestort door alle aardbevingen en kun je door de scheur heen lopen. Precies tussen de twee platen dus. Vind ik heel tof. Ik heb heel lang foto’s staan maken en gewoon om me heen gekeken en je kon mij op dat moment niet gelukkiger maken. Het regende zachtjes, maar af en toe was het droog en scheen de zon ook weer en ik liep op zo’n ontzettend bijzondere plek.

Toen we pingvellir wilden verlaten hadden we een klein probleempje: er was een auto tegen de bus aangereden en die had ‘m zo geparkeerd dat de bus niet meer weg kon. Alle sterke mannen werden verzameld en probeerden vervolgens met z’n allen de auto op te tillen en een stukje te verplaatsen, lukte helaas niet. Dus besloot de buschauffeur maar gewoon te rijden en de schade dus erger te maken. Na een half uur reden we daar weg en werd er meteen gezegd: we gaan de tour uit laten lopen. En dus duurde de tour uiteindelijk toch 7 uur in plaats van 6 😉

Van Pingvellir reden we naar Geysir. Daar kregen we wederom zat tijd om rond te lopen (al is het wat mij betreft nooit genoeg). Ik rende naar Strokkur en filmde en fotografeerde erop los. Daarna de berg op, langs Blesi en Geysir zelf en nog even snel terug langs Strokkur en de minigeisers. Op het moment dat de bus zou vertrekken rende ik nog snel het cafe in voor wat eten en hup de bus weer in. Gered. Maar ze hadden ook echt niet weggegaan zonder mij 😉

Na Geysir reden we door naar de waterval. Gullfoss. In februari is het halve pad afgesloten, omdat het dan glad is en je de waterval in kan vallen (haha), maar nu was het pad dus open en kon je op nog geen meter van de waterval af staan. Sterker. Het was nog geen halve meter. Wat een natuurgeweld zeg, niet normaal. Het geluid, het water. Het blijft maar bulderen. Zo ontzettend bijzonder om zo dichtbij te kunnen komen. En nat dat je ervan werd, niet alleen van de regen, maar ook van de waterval.

Daarna reden we dus terug richting Reykjavik, duurde ongeveer anderhalf uur, we gooiden wat mensen in de stad eruit en ik werd op het vliegveld afgezet, daar pakte ik mijn koffer even anders in en kon ik precies een kwartier voor de vlucht vertrok pas inchecken én tóch vlogen we op tijd. Bizar!

Het was een miniscuul propellorvliegtuigje wat niet eens helemaal vol zat, uitzicht was er helaas niet echt, we vlogen toch een aardig eind boven de wolken. Tijdens het landen zagen we wel een stuk van de Westfjorden, wat een bizar stuk land zeg. Eenmaal geland (het ging zo soepel allemaal) stond de man van de crash course ons al op te wachten en ik had inmiddels al weer een nieuwe Duitse vriend, twee Deense vriendinnen en twee Noorse vriendinnen gemaakt (de andere Duitser is echt niet te verstaan gewoon). We werden in een taxi gegooid, omdat ons busje was ingepikt door wat wetenschappers en reden naar Nupur. Een heel stuk rijden door de middle of nowhere om uit te komen in….. the middle of nowhere. Er is hier letterlijk niets. Nupur is vier gebouwen, waarvan twee hotel, een kerk en een school. Dus… Maar die omgeving jongens, die OMGEVING. Ik kijk uit mijn raam en zie bergen, fjorden, sneeuw, bergen, bergen, mist, sneeuw, bergen en wat schapen.

In het hotel aangekomen wordt er vertelt hoe alles werkt, krijgen we onze lesspullen en een kamer toegewezen, er wordt ons gevraagd terug te komen na een half uurtje, om ook een introductie van de Gisla saga te horen (daar maken we dinsdag een excusie van, schijnt hier vlakbij gebeurd te zijn) en dan besluit ik te gaan slapen, want ik ben kapot. En morgen? Morgen mag ik lekker weer om 7 uur op. IJslandse tijd dan he 😉

Het internet in mijn guesthouse hier in Núpur is te langzaam om iets te kunnen uploaden, foto’s én vlogs/videos houden jullie te goed, zodra ik in Reykjavik ben en weer fatsoenlijk internet heb -en dus niet in the middle of nowhere zit- krijgen jullie die allemaal te zien 😉

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *