LIFE IN ICELAND – 03 OKTOBER 2015 // DIE KEER DAT WE VAN DE WEG GLEDEN IN ZUID IJSLAND

02/10 t/m 05/10 Mama en Oma

Eerste weekend van oktober, van de een op de andere dag was er sneeuw gevallen, totaal onverwacht. Mijn mama en oma kwamen naar Ijsland en we besloten om een auto te huren, zodat we de zuidkust en golden circle dat weekend konden gaan rijden. Via het reisbureau waar ik eerder al een auto had gehuurd, besloten we nu weer een auto te huren en ’s ochtends kwam Go Car Rental ons ophalen bij het hotel van mijn mama en oma om ons naar de huurauto te brengen.

Tijdens het tekenen van de papieren en het betalen van de auto had ik al het idee dat er iets miste, maar ik kon niet zo goed plaatsen wat het was. We vroegen nog of de wegen goed begaanbaar waren in verband met de sneeuw, maar de hoofdweg was vrijwel helemaal schoongemaakt, dus dat zou geen probleem moeten opleveren.

We stapten in een toyota aygo die er al wat ‘afgetrapt’ uit zag, hij had blijkbaar al een heel leven gehad en nadat ik dat automaatje rijden een beetje doorhad konden we op pad.

Dat pad duurde welgeteld 20 minuten.

We reden vanuit Reykjavik richting het zuiden, richting Hveragerdi over de Hellisheidi bergpas. Ik had er al vaker gereden, dus ik zat vol vertrouwen dat het wel goed zou komen, tot die zon zo fel begon te schijnen dat de weg bijna onzichtbaar werd. De wind kwam af en toe de auto nog een duwtje opzij geven en we voelden al dat de auto af en toe wat ‘danste’, ik nam gas terug en reed rustig verder.

Vlak voor ons reed een camper die het zicht helemaal weghaalde en dus volgde ik die, in volle overtuiging dat die dezelfde weg zou gaan afleggen. Niet dus, meneer (of mevrouw) in de camper nam een afslag, maar door de zon zagen we dat pas op het moment dat we de afslag ook namen. Niets aan te doen, omkeren en terugrijden.

Een paar minuten later keerden we om en reden we terug naar de hoofdweg, we moesten een redelijk scherpe bocht nemen om de hoofdweg weer op te komen en ik zag al dat die vol met sneeuw lag dus ik nam nog meer gas terug. Ik denk dat als er een voetganger naast me had gelopen dat die net zo snel was gegaan.

Op het moment dat we de bocht bijna uit waren begon de auto te slippen en kon ik alleen maar denken “niet remmen, niet remmen, NIET REMMEN!!!!!”, vervolgens heb ik nog in de achteruitkijkspiegel gekeken of er niet iemand aan kwam rijden op de hoofdweg en op het moment dat we de hoofdweg op reden trapte ik vol op de rem, daar was de sneeuw immers weg.

Maar precies daar stond dus een vangrail (en die staan werkelijk nergens in IJsland) en ondanks dat ik heel snel reageerde en tegenstuurde raakten we de vangrail, vervolgens gleden we de weg af en kwamen we tot stilstand.

Eigenlijk schrok ik niet echt. Ik stootte wel heel hard mijn hoofd tegen het zijraam en had daarna een paar dagen een bult, maar verder hadden we helemaal niets. De auto daarentegen … Tja, mijn deur ging niet meer normaal open omdat we dus tegen de vangrail aan kwamen, de voorkant lag aan diggelen en eh tja.. hij zag er echt niet meer uit (en hij zag er daarvoor al niet meer uit).

Alles overleeft en van de grootste schrik bekomen het verhuurbedrijf gebeld, uitgelegd waar we stonden (onderweg naar hveragerdi, zo’n 20 minuten van Reykjavik vandaan) en dat we echt niet meer verder konden met de auto, dus die kwamen ons halen en brachten ons terug naar de stad.

Op het kantoortje aangekomen werd vrij snel duidelijk waarom ik al een gevoel had dat er iets ‘miste’: de CDW (collision damage waiver) hadden we wel, maar het eigen risico daarbij was 2000 euro. En de SCDW (de super collision damage waiver) hadden we dus niet, terwijl ik die de keer daarvoor wél had, niet om gevraagd en door hen niet gevraagd of wij dit wilden hebben (wat ik vrij raar vond want alle andere bedrijven waar ik ooit een auto heb gehuurd die vroegen of je deze wilde afkopen, maar goed). Eigen risico op de auto was dus 2000 euro en na een paar weken kregen we bericht dat de totale schade aan de auto rond de 4000 euro zat, dus dat waren hele dure 20 minuten in de toch al redelijk afgetrapte auto.

Ik leerde 4 lesjes tijdens dit ritje:

1. ALTIJD de SCDW nemen, ALTIJD.
2. Er staat welgeteld 1 vangrail in heel IJsland en ik reed er tegenaan.
3. Ook in IJsland kun je verkeerd rijden.
4. Ik blijf heel rustig als ik midden in een ‘ongeluk’ zit.

Tja, en Go Car Rental heb ik natuurlijk nooit meer een auto van gehuurd.

02/10 t/m 05/10 Mama en Oma
Kijk trouwens even hoe relaxed mijn oma erbij zat vlak nadat het gebeurde, gewoon lachend foto’s maken

Comments

  1. says

    Je had het hier al eerder over gehad, wat een verhaal zeg! Dat is wel lastig in ijsland, dat je met al die sneeuw en laagstaande zon opeens niks ziet. Wij hadden extreem puntje bochtjes bij vík in de stortregen in het donker. Dan zie je ook niks voor ogen. Dood eng als ik er aan terug denk. Maar inderdaad, je leert je les en gaat nooit meer zonder die extra verzekering op pad, vooral in IJsland

    • Linda says

      Ah ja die bochten bij Vík zijn ook vreselijk inderdaad, daar hebben wij ook een keer door een mistbank en stortregen in het donker gereden, geloof dat we uiteindelijk met nog geen 30km/u achter een vrachtwagen aanreden, zodat we in ieder geval nog íets van de weg konden zien… en al die IJslanders ons maar voorbij racen :’)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *