WELCOME TO ICELAND – the struggles of becoming Icelandic… #1

Set van 4 op 29-08-15 om 12.45 (compilatie)
Ik ben moe. Moe van het lopen, het denken, het regelen en eigenlijk het niet hebben van een eigen plek.

Inmiddels zit ik al twee weken in IJsland en nog steeds leef ik uit mijn koffer. Ik heb nu (tot en met dinsdag) een kamer in Seltjarnarnes, via airbnb gevonden. En de host is ontzettend aardig, ik mag mee eten, ze wast mijn kleding en ik ben zolang ik hier slaap ‘familie’, maar een eigen plek heb ik dus niet. Gelukkig mag ik aanstaande dinsdag mijn sleutels van mijn eigen kamer ophalen en dan kan ik eindelijk gaan uitpakken.

Maar daarmee is het nog niet klaar. Een echt contract kan ik nog niet tekenen, want ik heb nog geen kennitala (IJslands ID nummer). Die heb ik op maandag meteen aangevraagd in Reykjavik, maar dat kon wel eens 6 weken gaan duren… Maar eigenlijk had ik daarvoor al mijn contract nodig, omdat ze moeten weten waar je ‘woont’. Handig he? Gelukkig waren ze bij de studenthousing zo lief om me een tijdelijk contract te geven, zodat ik gewoon mijn kennitala kon aanvragen. Zodra ik die echter heb moet ik terugkomen voor het echte contract. Zo. Handig.

Mijn eerste week in IJsland verliep ook niet helemaal vlekkeloos. Alsof mijn lichaam boos was had ik ineens een enorm opgezwollen enkel en kon ik niet op mijn voet staan. Na een paar dagen was de pijn weg, maar dik was de enkel nog wel. Nu een week later lijkt het verdwenen te zijn, maar eigenlijk durf ik nog niet echt zomaar alles te doen. Eenmaal in Reykjavik heb ik hele dagen gelopen. Echt. Hele dagen. Ik werd wakker, at mijn skyr en ging de stad in. Foto’s maken, de stad ontdekken. Ik denk dat ik ondertussen elke straat in Reykjavik wel heb gezien. Maar daar was een van mijn tenen het niet helemaal mee eens. Een paar dagen liep ik met een -wat leek op een- ontstoken blaar naast mijn teennagel. Jullie willen niet weten hoe veel pijn dat deed. Inmiddels lijkt het wel minder te worden, de pijn is in ieder geval weg, maar het ziet er wel lelijk uit.

Sowieso wat het internet de eerste week dramatisch. En ik had zo veel woorden die ik wilde delen en foto’s, maar het lukte gewoonweg niet. Natuurlijk. Ik kan wel zonder internet. Maar dan moet er ook gewoon echt geen internet zijn. Het idee dat er een 1% kans is dat het internet nu toevallig wel werkt is genoeg om het me te laten proberen. En dat was het probleem. Nupur, ik heb een oplossing voor jullie: haal dat hele internet gewoon weg, het werkt toch niet. En geen internet geeft een stuk meer rust dan ‘misschien werkt het nu even 5 minuten wel….?’

En dan de universiteit nog. Om je inloggegevens te krijgen waarmee je ALLES kunt doen -internet, rooster, vakken kiezen- heb je een kennitala nodig. En die heb ik dus nog niet. Dus ik kan nergens naar kijken. Gelukkig hebben ze een halve oplossing daarvoor: zolang je nog geen kennitala hebt kun je op de universiteit een tijdelijke aanvragen. Dat duurt echter wel een paar dagen voor je die hebt en die krijg ik nu dus maandag. Dus vanaf maandag kan ik gaan kijken wat voor vakken ik heb. En wat mijn rooster is. Terwijl eigenlijk maandag alles al begint. Super handig, niet waar? (Gelukkig staan er wel roosters online waar je bij kunt zonder in te loggen, maar ik heb me er nog niet helemaal in verdiept. Lastig uitzoeken..)

En door al dat geregel -of een poging tot alles regelen, want echt handig is dit allemaal natuurlijk niet- zit mijn hoofd zo vol dat ik geen woord eruit krijg. En dus ga ik maar weer wandelen, om mijn hoofd te legen. Want hardlopen durf ik nog even niet.. na wat er met mijn enkel gebeurde vorige week (ook al heb ik nog steeds geen idee waar het vandaan kwam.

Eigenlijk, om alles goed te kunnen regelen, moet je dus minstens een maand van tevoren naar IJsland komen, wil je je kennitala al hebben voor je overal aan begint. Maar tegelijkertijd kun je zonder kennitala eigenlijk geen huurcontract voor een huis tekenen. Gelukkig schijnt er een of andere nieuwe wet te zijn aangenomen (of daar zijn ze mee bezig) om het allemaal wat makkelijker en logischer te maken. Ik ben benieuwd..

Overigens had ik even geen idee hoe ik mijn blog moest noemen en ik vond dit wel een leuke titel. Natuurlijk word ik niet echt IJslands, het zou toch wat zijn. Maar een IJslands ID nummer en alle andere problemen waar ik tegenaan loop kunnen hier wel mooi onder vallen. Anders had het zoiets moeten worden als: de problemen waar je tegenaan loopt als je in IJsland wilt gaan wonen. Dan in dit toch een stukje korter 😉 En jullie snappen toch wel wat ik bedoel. Goed. Ik ga weer even mijn dagelijkse rondje door Reykjavik lopen, kijken of ik nog nieuwe plekjes kan ontdekken.

Comments

    • Linda says

      haha het is echt super geweldig leuk hier (nee dat klinkt sarcastisch, maar echt. Het is zooooo fijn hier). Alleen al dat stomme geregel is zo veel werk en heel de tijd zegt er een stemmetje achter in mijn hoofd “je moet nog dit regelen, je moet nog dat” :’) MAAR morgen naar landmannalaugar dus MIJN DAG KAN NIET MEER STUK

  1. Oma says

    Nou vind het weer een leuke blog hoor,jammer van je enkel en teen.Maar je heb al vreselijk veel gezien aan de zovele foto’s die je heb gemaakt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *